سلام. ظاهر این بلاگ براحتی به ذهن متبادر می کند که در این خانه از چه چیزی روایت می شود. اینجا قرار است محل ثبت روز به روز سفر مشترک من و همسرم رافونه به دور ایران باشد.
عکس: امیر لشگری (بلاگ روجلد)
همانطور که در معرفی بلاگ «ایرانگرد» توضیح داده شد ، من پس از روزهای سخت زندان و بعد مبارزه با بیماری سرطان ، در اولین فرصت که بهبودی کسب کردم ، به همراه همسرم که در تمام سختی های طی شده یاورم بود ، تصمیم به سفر به دور ایران گرفتیم. شاید این مقدمه ای باشد برای سفر مان به دور دنیا ! راستش این سفر دور دنیا یک طوری «عند المطالبه» است ! یکی از مفاد مهریه سرکار خانم ِ ما ، سفر به دور دنیاست !
اما سفر. من هم مثل شما معتقدم که ایران پهناور ما ، با آن تمدن سترگ اش ، چنان بسیط است که نه در یک ماه بلکه در چند سال نیز نتوان همه ی آن را سیر کرد لیکن فرصت بس کوتاه است و بصورتی نمادین ما به این سفر خواهیم رفت.
برنامه سفر را به شرحی که در زیر خواهید خواند ، چیدمان کرده ایم. متاسفانه فقط به دو استان خراسان جنوبی و سیستان و بلوچستان نمی توانیم برویم. قزوین هم در برنامه مان نگذاشتیم چرا که روز پنجشنبه به دعوت دوست عزیز مان «رضا علیزاده» به همراه دوست روزنامه نگارم پیمان عیسی زاده به این استان سفر کردیم.
صبح به شهر قزوین رسیدیم و مورد استقبال دوستان واقع شدیم. اولین جایی که مورد دیدار قرار گرفت حمام
سفر به قزوین
سپس به چهل ستون قزوین رفتیم که گویا قرار است بخشی از پروژه بزرگ دولت صفوی شود. چهل ستون قزوین تعداد ستون هایش بیش از چهل ستون اصفهانی ها ست. البته اصفهانی ها بیست ستون دارند و با عکسش در آب کرده اند چهل ستون و البته قزوین 33 ستون است که خب گویا برای رند شدن ، کرده اند چهل ستون. از قرار اینجا کاخ شاه طهماسب صفوی بود. من که این بنای شاهان ایرانی را می بینم گاهی دلم برای شان می سوزد. وقتی آدم به جلال و جبروت شاهان هم عصر اینها در خاور دور یا اروپا می نگرد می بیند که شاهان ایرانی فقط بد نامی شاهان را با خود همراه می کشند وگرنه چنان بریز و بپاشی هم ندارند !
.jpg)
در بخشی از بازدید به سایر قسمت هایی رفتیم که قرار است دولتخانه صفوی را در آن باز سازی کنند. خیلی ویرانه است.بچه ها می گفتند هر چند قرار است تا 88 تکمیل شود اما بعید است. سر در باغ هم حکایت غریبی دارد. گویا شهربانی یا همان نیروی انتظامی فعلی تا همین دو سال پیش این سردر را در اختیار داشته و برای تحویل آن به میراث فرهنگی جهت پاسداشت هویت تاریخی این شهر ، در نهایت با اخد یکی ، دو میلیارد تومان دست از آنجا کشیده است !
سومین جایی که بازدید کردیم آب انبار بود. من آب انبار زیاد دیده ام اما گویا قزوین هم کم آب انبار نداشت. در آب انباری که ما مورد بازدید قرار دادیم ویژگی منحصر به فردی وجود داشت. در اکثر نقاط وقتی آب انبار را مشاهده می کنیم آنچه هست پله گاه تا قعر آب انبار است اما میراث فرهنگی قزوین خزانه آب را هم مورد بازدید قرار داده تا بازدیدکنندگان پی به عظمت تفکر ایرانی ببرند و مهندس این آب انبار ها را درک کنند. خیلی عظیم است و زیبا. هم اکنون در قزوین 9 آب انبار برجای مانده و بقول خودشان این شهر شهر آب انبارهای ایران است.
اما آحرین جایی که قبل از ظهر مورد بازدید قرار دادیم حسینیه امینی ها بود. اول احساس می کردم حسینه ای است مثل سایر حسینیه ها اما دیدنش را به همه شما توصیه می کنم. گویا شیخ امینی این منزل را در عصر ناصرالدین شاه داشته و از قرار وقتی حضرت عجل به قزوین و مهمانی آنجا می رود چشمش خانه را می پسندند.
.jpg)
قصد تملک می کند که آقای امینی رندانه می گوید اینجا وقف حسینیه امام حسین است و ایام سوگواری اینجا سوگواری می کنند. به این تردید از خطر تصاحب می گریزد. از آن زمان تا کنون اینجا حسینیه می شود و ذکوران خاندان امینی بعد از پنج نسسل هنوز آنجا را برپا داشته اند. زیباست. درهای درسی ، نقاشی های قشنگ و از همه جالبتر یک خانه اربابی با معماری خاص خود.
بعد از ظهر و بعد از نهار به دیدار بچه های ایسنای قزوین رفتیم. رافونه کمی خسته بود در ماشین ماند و استراحت کرد. بچه های خوب و پرشوری داشت. ایسنای قزوین هنوز مستقل نشده است و بصورت واحد است. نکته جالب اینکه اکثر بچه های خبرنگارش بلاگ دارند. این برای من خیلی شعف انگیز است. زمانی که من زندانی بودم یکی از اتهامات من وبلاگ نویسی بود اما امروز چنان توسعه بلاگی را شاهدیم که هم سعی می کنند از این رسانه اسفتاده کنند.
عصر بچه ها قبل از نشست با وبلاگ نویسان و روزنامه نگاران قزوینی ما برای استراحت به سفره خانه ای خارج از قزوین بردند. مسیر مان از زیر اتوبان قزوین تهران می گذشت. یعنی دقیق تر از زیر پل کورانه که دقیقا ماشین حامل اشکان و دوستانش دو ، سه متر بعد از پل به دلیل قصور راننده به گاردریل خورد ! حالم خیلی بد بود و این همه سختی هایم دوباره به یادم آمد.
غروب دیدار با بچه های روزنامه نگار و وبلاگ نویس بود. جلسه در خانه تشکلهای قزوین برگزار می شد که نوپاست و البته این دست نشست ها هم گویا نوپاتر. هفته پیش مسیح علی نژاد و مریم شبانی مهمان شان بودند.
عکس: امیر لشگری (بلاگ روجلد)
در این سخنرانی من سعی کردم اول تعریفی از روزنامه نگاری محلی و ضرورت هایش ارایه دهم. بعد با گریز به وضعیت مطبوعات محلی در ایران ، بحث وبلاگ نویسی را گشایش کردم. البته من به سبب تجربه ام از نزج وبلاگ تویسی از قبل حضور روزنامه نگاران در فضای مجاز دفاع کردم اما خب الان وبلاگ نویسی خیلی فراگیر تر شده و در فضای سایبر جنرال است. جلسه خیلی خوب برگزار شد. حدود ساعت هشت شب بود که با بدرقه دوستان مان بسوی رشت بازگشتیم .
- امیر لشگری عزیز در وبلاگش روجلد روایت تصویری این دیدار را آورده است.
اما برنامه سفر ِ ما
برنامه سفر ما (من و رافونه) همانطور که می بینید از دوشنبه صبح آغاز می شود. در این سفر هدف بازدید از ایران مان ، میراث و تمدن مان و البته اگر شود دیدار با دوستان روزنامه نگار ، شاعر و نویسنده و بلاگر است. به دلیل فشردگی برنامه سفر ، من متاسفانه فرصت هماهنگی و برنامه ریزی خاصی برای استان ها ندارم اما اگر دوستان عزیز در هر کدام از استانهای کشور برنامه ای دارند برایم در همین وبلاگ پیغام بگذارند تا چنانچه مقدور بود دیدار تازه کنیم. با سپاس.
روزها صبح ظهر شب
دوشنبه 7 خرداد مازندران ساری گرگان
سه شنبه 8 خرداد حرکت به مشهد بجنورد مشهد
چهارشنبه 9 خرداد نیشابور شاهرود/ سمنان تهران
پنج شنبه 10 خرداد قم اصفهان »»
جمعه 11 خرداد »» »» »»
شنبه 12 خرداد یزد بسوی کرمان کرمان
یکشنبه 13 خرداد کرمان ماهان بم
دوشنبه 14 خرداد بندرعباس قشم »»
سه شنبه 15 خرداد برگشت به بندرعباس بسوی بوشهر
چهارشنبه 16 خرداد حرکت به شیراز »» »»
پنجشنبه 17 خرداد »» »» »»
جمعه 18 خرداد »» »» »»
شنبه 19 خرداد »» »» »»
یکشنبه 20 خرداد به یاسوج »» بسوی شهرکرد
دوشنبه 21 خرداد به آبادان خرمشهر »»
سه شنبه 22 خرداد بسوی اهواز اهواز ایلام
چهارشنبه 23 خرداد خرم آباد اراک
پنجشنبه 24 خرداد همدان غار علیصدر کرمانشاه
جمعه 25 خرداد »» بسوی سنندج
شنبه 26 خرداد بسوی ارومیه »» »»
یکشنبه 27 خرداد بسوی تبریز »» »»
دوشنبه 28 خرداد اردبیل بسوی رشت (پایان سفر)
اوضیح: (سایر عکس ها از سایت ایرانگردی و جهانگردی استان قزوین است) |
