نمی دانم . شاید چون در سرزمین آب و باران و رطوبت زندگی می کنم اینگونه ام ! باور کنید وقتی به تف گرمای کویر می رسد هیجان زده می شوم. خیلی خوشحالم که این سفر را به همراه همسرم  دنبال می کنم. شاید دیگرفرصتی برای این کار نباشد .

به هر روی ، من و رافونه دیشب به یزد رسیدیم و در باغ هفت تیر کمپ کردیم. آنقدر خسته بودم که متوجه نشدم کی خوابم برد ! صبح امروز خیلی با نشاط بودم ساعت هشت با رافونه صبحانه ای خوردیم و شروع به گشت و گذار در شهر یزد کردیم.

یزد به نوعی مرکزی ترین استان ایران است و کاملا خشک و بیابانی است. معماری آن حایز اهمیت است که من اسمش را می گذارم معماری خشت و گل. بسیاری از بناهای تاریخی این شهر همچون گذشته حفظ شده اند. همانطور که گفتم از حضور در کویر و این منطقه از ایران خوشحالم و این خوشحالی وقتی بیشتر است که می بینم یزدی ها اهتمام ویژه ای در حفظ و نگهداری از آثار تاریخی شان به خرج داده اند. تقریبا در خیابان های اصلی این شهر هر پانصد متر ، یک یا دو تابلو وجود دارد که شما را به یک قسمت گردشگری هدایت می کند.

در فرهنگنامه ویکی پدیا در مورد یزد می خوانیم: استان یزد از سرزمین‌های تاریخی است که در میان ایالتهای قدیمی و بزرگ پارس، اصفهان، کرمان و خراسان قرار داشته است. آبادی نشینی در این منطقه از قدمت طولانی برخوردار است. این سرزمین از گذرگاههای مهم در ادوار تاریخی محسوب می‌شده است. این ناحیه در دوره هخامنشیان از راههای معتبر موسسه های راهداری، مراکز پستی و چاپاری برخوردار بوده است. راهداری در یزد قدیم چنان اهمیتی داشت که خاندان آل مظفر از منصب راهداری ناحیه میبد به پادشاهی رسیدند. با این‌همه این استان از درگیری‌ها و جنگ‌های تاریخ کشور ایران تا حدودی ایمنی داشته است. صعب‌العبور بودن راه‌ها به همراه محدودیت منابع آبی مانع عمده تسخیر این منطقه توسط بعضی از حکومتهای بزرگ و کوچک حاشیه و پیرامون این منطقه در طول تاریخ بوده است.

وجود آثاری از مهر و آناهیتا، ایساتیس و هخامنشی و زندان اسکندر و برج و بارو و کهن درهای بزرگ و عظیم و پناهگاههای متعدد و موبدان و سران ساسانی و ابنیه و یادگارهای بعد از اسلام نظیر مساجد و امامزاده‌ها و مزارها نشانگر فرهنگ و تمدن قبل و بعد از دوره اسلامی بوده است.

شهرهای یزد عبارتند از : یزد  ، اردکان ، میبد ، بافق ، بهاباد ، تفت ، ابرکوه ، مهریز ، خاتم ، صدوق ، طبس

اما مناطق گردشگری شهر یزد: آب انبار شش بادگیر- آتشکدهُ یزدان- امیر چخماق- باغ گلشن طبس- پیر سبز چک چک- خانه ی لاری ها- دخمه ی زرتشتیان- رباط ساغند- زندان اسکندر-سرو کهن ابرکوه- غار چهار طاقی- قلعه ی مروست- قلعه ی ندوشن- مسجد جامع کبیر یزد- مسجد شاه ولی- میدان و حمام خان - باغ دولت آباد. یزد یکی از معدود مناطقی در ایران است که هنوز زرتشتیان در آنجا زندگی می کنند شاید به همین دلیل است که در یزد من ترجیح دادم به دیدار اماکن زرتشتیان بروم.

معبد مقدس زرتشتیان، پیر هرشت

اولین جایی که رفتم آتشکده زرتشتیان بود که گویا آتشی که در آنجا روشن است از معبد آناهیتا در هزار و پانصد سال پیش آورده شده است. خیلی جالب بود. نکته ای که در دیدار از آتشکده برایم جالب بود مقاله ای بود که در کنار آتشدان بر روی دیوار نصب شده بود.

در آن زرتشتیان اشاره کرده بودند که توجه شان به آتش نه از پرستش آتش بلکه به خاطر پاکی آتش است. چند سال پیش که نظام درصدد برخورد با مساله آتشبازی چهارشنبه سوری بود ، صدای رهبری را در ماشین هایی با باند های سیار پخش می کردند که آتش پرستی کفر است وفلان و بهمان ! کاش ما روزنامه نگاران بجای خیلی از شلوغ کاری هایی که آخر سر هم نتیجه بخش نبود ، می رفتیم دنبال این که آیا آنها که آتش را مقدسی می پندارند ، آتش پرستند ؟ آیا من ِ ایرانی که برای رسوم گذشته از آتش می پرم گناه کرده ام ! باز که رفتم کانال چهار ( با عرض پوزش از همسر محترم )

به غیر از خانه لاری ها که قابل توجه است با رافونه به موزه آب هم رفتیم که خیلی جالب بود. در یک نمای جالب و تو در تو ، تلاش هزاران ساله مردمان این خاک در بدست آوردن آب به تصویر کشیده شده بود.

آخرین جایی که در یزد دیدیم زندان اسکندر.

گویا اسکندر در ادامه کشورگشایی هایش ، در این نقطه و از این بنا به عنوان زندان استفاده می کرده است. بنای جالبی است.

استان کرمان

حدود ساعت ده و نیم از یزد به مقصد کرمان خارج شدیم. در راه از مهریز یزد ، انار و رفسنجان گذشتیم.

کرمان در جنوب شرقی ایران ، بزرگترین استان کشور است اما به دلیل خشکی آب و هوا متاسفانه از جمعیت بالایی برخوردار نیست.

نام کرمان از نام یکی از ده شاخه اصلی پارسیان که به جنوب ایران آمدند گرفته شده است. شاخه‌های اصلی پارسیان اینها بودند:

پاسارگادی، مارافی، کرمانی، ماسپی، پانتیالی، دِروسی، دایی، مَردی، دروپیکی و ساگارتی.

کرمان در زمان هخامنشیان بخشی از شَهرب (ساتراپی) فارس به شمار می‌رفت. از شهرهای کهن این سامان سیرجان (شیرگان باستان)، بردسیر (به اردشیر باستان)، گُواشیر (کرمان امروزی)، فهرج (پهره باستان) و ارگ بم و نرماشیر و جیرفت است.

شهرهای استان کرمان عبارتند از : بافت | بردسیر | بم | جیرفت | راور | رفسنجان | زرند | سیرجان | شهر بابک | عنبرآباد | کرمان | کهنوج | منوجان

 و نقاط گردشگری این استان : آبشار دوساری | آرامگاه شاه نعمت‌الله‌ولی | ارگ بردسیر | ارگ بم | بازار کرمان | باغ شاهزاده ماهان | باغ‌موزه فرش | حمام وکیل کرمان | خانقاه شیخ‌سعید | دهکده صخره‌ای میمند | غار طرنگ | قلعه راین | مجموعه تاریخی حاج‌آقاعلی | مدرسه ابراهیم‌خان | مسجد جامع کرمان | موزه ریاست جمهوری، رفسنجان | موزه صنعتی کرمان | میل نادری فهرج | یخدان‌های سیرجان 

 در کرمان مستقیم به هتل صحرا رفتیم و مستقر شدیم. یک مقدار خستگی راه را کم کردیم و غروب برای گردش در شهر کرمان زدیم بیرون.

به بازار بزرگ کرمان رفتیم. قصد مان این بود که پس از دیدار از موزه سکه و حمام وکیل ، به سفره خانه گنجعلی خان برویم . متاسفانه در میانه بازدید از موزه سکه برق رفت و ما ناکام شدیم. از همه برنامه های مان ماندیم !

فقط فرصت شد تا به همراه رافونه به یخجال مویدی برویم .

دوست روزنامه نگارم وحید قرایی از نشریه "بام کویر"  و دوست روزنامه نگار بردیا تیموریان را در کرمان دیدم . به اتفاق یک دوست شان و همسر وحید خان رفتیم به یک سفره خانه سنتی بنام مکث و دقایقی را با بچه ها از روزنامه نگاری و غیره صحبت کرددیم. دوست مشترک من و رافونه یعنی خانم فرزانه خوشنویس زاده که در کرمان مدرس زبان انگلیسی است هم به جمع ما یوست. آخر شب بچه ها خیلی اصرار داشتند که بمانیم و فردا با فرصت بیشتری با هم باشیم اما من و رافونه ترجیح می دهیم که برنامه مان را خراب نکنیم .

از راست به چپ: فرزرانه خوشنویس زاده ُ‌آرش سیگارچی ُ‌رافونه سام دلیری ُ‌همسر وحید قرایی و وحید ُ‌بردیا تیموریان و دوستش

راستی از برنامه بم هم به دلیل نداشتن امنیت در جاده صرف نظر کردیم. می رویم سیرجان و از آنجا به بندرعباس.

با این وضعیت فردا صبح به طرف بندرعباس حرکت خواهیم کرد تا ببینیم چه پیش خواهد آمد.

- راستی دو نکته را بیان کنم. دیروز خواندید که با محمد مهدی حبیبی وبلاگ نویس دیداری داشتیم. مطلبی نوشته است که می توانید اینجا بخوانید .

دوستی پیام گذشته که توضیحت در مورد اکو توریست اشتباه است. اکو توریست به توریست طبیعی می گویند. من آنچه نوشتم به نقل از دوستی در میراث بود. امیدوارم اشتباه نگفته باشم .