سلام. ظاهر این بلاگ براحتی به ذهن متبادر می کند که در این خانه از چه چیزی روایت می شود. اینجا قرار است محل ثبت روز به روز سفر مشترک من و همسرم رافونه به دور ایران باشد.

عکس: امیر لشگری (بلاگ روجلد)

همانطور که در معرفی بلاگ «ایرانگرد» توضیح داده شد ، من پس از روزهای سخت زندان و بعد مبارزه با بیماری سرطان ، در اولین فرصت که بهبودی کسب کردم ، به همراه همسرم که در تمام سختی های طی شده یاورم بود ، تصمیم به سفر به دور ایران گرفتیم. شاید این مقدمه ای باشد برای سفر مان به دور دنیا ! راستش این سفر دور دنیا یک طوری «عند المطالبه» است ! یکی از مفاد مهریه سرکار خانم ِ ما ، سفر به دور دنیاست !

اما سفر. من هم مثل شما معتقدم که ایران پهناور ما ، با آن تمدن سترگ اش ، چنان بسیط است که نه در یک ماه بلکه در چند سال نیز نتوان همه ی آن را سیر کرد لیکن فرصت بس کوتاه است و بصورتی نمادین ما به این سفر خواهیم رفت.

برنامه سفر را به شرحی که در زیر خواهید خواند ، چیدمان کرده ایم. متاسفانه فقط به دو استان خراسان جنوبی و سیستان و بلوچستان نمی توانیم برویم. قزوین هم در برنامه مان نگذاشتیم چرا که روز پنجشنبه به دعوت دوست عزیز مان «رضا علیزاده» به همراه دوست روزنامه نگارم پیمان عیسی زاده  به این استان سفر کردیم. 

 صبح به شهر قزوین رسیدیم و مورد استقبال دوستان واقع شدیم. اولین جایی که مورد دیدار قرار گرفت حمام

سفر به قزوین

سپس به چهل ستون قزوین رفتیم که گویا قرار است بخشی از پروژه بزرگ دولت صفوی شود. چهل ستون قزوین تعداد ستون هایش بیش از چهل ستون اصفهانی ها ست. البته اصفهانی ها بیست ستون دارند و با عکسش در آب کرده اند چهل ستون و البته قزوین 33 ستون است که خب گویا برای رند شدن ، کرده اند چهل ستون. از قرار اینجا کاخ شاه طهماسب صفوی بود. من که این بنای شاهان ایرانی را می بینم گاهی دلم برای شان می سوزد. وقتی آدم به جلال و جبروت شاهان هم عصر اینها در خاور دور یا اروپا می نگرد می بیند که شاهان ایرانی فقط بد نامی شاهان را با خود همراه می کشند  وگرنه چنان بریز و بپاشی هم ندارند !

در بخشی از بازدید به سایر قسمت هایی رفتیم که قرار است دولتخانه صفوی را در آن باز سازی کنند. خیلی ویرانه است.بچه ها می گفتند هر چند قرار است تا 88 تکمیل شود اما بعید است. سر در باغ هم حکایت غریبی دارد. گویا شهربانی یا همان نیروی انتظامی فعلی تا همین دو سال پیش این سردر را در اختیار داشته و برای تحویل آن به میراث فرهنگی جهت پاسداشت هویت تاریخی این شهر ، در نهایت با اخد یکی ، دو میلیارد تومان دست از آنجا کشیده است !

سومین جایی که بازدید کردیم آب انبار بود. من آب انبار زیاد دیده ام اما گویا قزوین هم کم آب انبار نداشت. در آب انباری که ما مورد بازدید قرار دادیم ویژگی منحصر به فردی وجود داشت. در اکثر نقاط وقتی آب انبار را مشاهده می کنیم آنچه هست پله گاه تا قعر آب انبار است اما میراث فرهنگی قزوین خزانه آب را هم مورد بازدید قرار داده تا بازدیدکنندگان پی به عظمت تفکر ایرانی ببرند و مهندس این آب انبار ها را درک کنند. خیلی عظیم است و زیبا. هم اکنون در قزوین 9 آب انبار برجای مانده و بقول خودشان این شهر شهر آب انبارهای ایران است.

اما آحرین جایی که قبل از ظهر مورد بازدید قرار دادیم حسینیه امینی ها بود. اول احساس می کردم حسینه ای است مثل سایر حسینیه ها اما دیدنش را به همه شما توصیه می کنم. گویا شیخ امینی این منزل را در عصر ناصرالدین شاه داشته و از قرار وقتی حضرت عجل به قزوین و مهمانی آنجا می رود چشمش خانه را می پسندند.